Ciąg dalszy relacji
Ostatni żuczek który zszedł z taśmy produkcyjnej:
Żuk "strażak":
Honker i ogólny widok (szczerze to nie jest jakaś pokaźna kolekcja):
Więcej wisi na ścianach sali ekspozycyjnej:
W czasie rozmowy z Panem Markiem okazało się, że jest synem inż. Konstantego Leonkiewicza zastępcy głównego konstruktora FSC inż. Stanisława Tańskiego. Ojciec Pana Marka przyczynił się m.in. do powstania Żuka i co najważniejsze kierował pracami na prototypami z rodziny 40-tek oraz maszyn rolniczych produkowanych przez FSC.
Po zakończeniu wizyty na sali ekspozycyjnej udaliśmy się na najstarszą halę FSC (tam były montowane licencyjne GAZ-51) na której prowadzi się montaż i lakierowanie Honkerów.
Zwiedzając tereny byłej Fabryki Samochodów Ciężarowych w Lublinie naprawdę jeszcze można przenieść się w czasie (może to są ostatnie chwile, kiedy czuć w tym miejscu klimat lat PRL dotyczy to zwłaszcza hal montażowych). Lata przemian gospodarczych odbiło już trwałe piętno na większej części zakładu, część hal została przejęta i prowadzona na nich jest produkcja związana z motoryzacją. Światełkiem w tunelu jest przejęcie przez firmę DZT Tymińscy Sp.j. (więcej informacji tutaj:
http://www.dzt.com.pl/ ) budynków montażu, lakierni, narzędziowni oraz ośrodka badawczo-rozwojowego. Wraz z majątkiem trwałym firma została nabywcą praw do produkcji ostatniego w pełni polskiego wytworu motoryzacyjnego, jakim jest pojazd Honker. Można tylko trzymać kciuki za powodzenie we wdrożeniu do produkcji modelu Honker II.
Na zakończenie chciałbym serdecznie podziękować Panu Markowi Leonkiewiczowi za stworzenie możliwości realizacji marzenia, jakim było zobaczenie byłej FSC Lublin od środka.
Dzięki koledze Parzusiowi, który dał mi cynk, że w Archiwum Państwowym w Lublinie odbywa się ekspozycja dotycząca przemysłu ciężkiego na Lubelszczyźnie następny dzień również miałem ciekawy, jednak tam już nie wolno było robić żadnych zdjęć dlatego mam tylko to jedno:
