|
To ja jeszcze tak dla wyjaśnienia.Kolega phinek miał na myśli,że pierwsze żuki i lubliny miały inny sposób gaszenia silnika,mianowicie przy dźwigni ustalającej prędkość obrotową silnika była specjalna zapadka z wkrętem regulacyjnym,która ustawiała wolne obroty i przed odpaleniem trzeba było wcisnąć pedał gazu,żeby zapadka zaskoczyła na swoje miejsce,bo miała sprężynę,a gasiło się pociągnięciem "cięgna" przy nie dotykaniu pedału gazu,wtedy zapadka wyskakiwała do góry,a dźwigienka wracała do tyłu blokując podawanie paliwa do wtryskiwaczy.Nawet na ciepłym silniku trzeba było wcisnąć gaz,bo inaczej,to można było kręcić aż do śmierci,a i tak by nie zapalił,bo nie było dawki rozruchu.Nie znaczy to,że trzeba dusić ten gaz cały czas,na zimnym jeszcze można to zrozumieć,ale na ciepłym,powinien palić normalnie,tylko wcisnąć mu na chwilę,żeby zapadka ustaliła obroty,a dawka rozruchu powinna być dana automatycznie.
Nowsze roczniki żuków i lublinów (gdzieś w 96 roku) miały już gaszenie dodatkową dźwignią (producent pomp to wprowadził,być może nawet na prośbę fabryki) i tam wolne obroty były na stałe ustalone śrubą regulacyjną na korpusie regulatora obrotów.W żukach to gaszenie na linkę pozostało do końca produkcji,a w lublinach stopniowo wprowadzono elektromagnes przy pompie i gaszenie kluczykiem (pożałowali tego w żuku?) W tamtym typie pompy nie trzeba dawać gazu przy zapalaniu,przynajmniej na ciepłym silniku,bo na zimnym,to różnie bywa,choć teoretycznie powinno wszystko działać.
|
